Challenges to the Loss of Educational Capital in Ukraine through the Lens of Identity Threats

The vision of the future is not clear for Ukrainians. However, despite the challenges, we should not lose our prudence regarding the prospects that await us in the post-war world. The war provoked many problems, not the least of which was the loss of human and educational capital due to the mass departure of Ukrainians abroad. The educational category of migrants deserves more careful attention, namely schoolchildren, students, teachers, scientists, etc. This category of citizens of Ukraine is significant for the further existence of Ukrainian identity. This category is an expression of the nation, a guarantee of its further prosperity. Ukraine is currently losing educational capital, not only due to external circumstances but also due to the desynchronization of citizens’ values and the formality of the actions of state institutions. No matter how many pompous and pathetic appeals to treat with understanding and take into account the circumstances, a person, being inclined to find a comfortable environment for the realization of his values, begin to look even more actively for a better environment where they are acceptable. Therefore, it is necessary to pay attention to this issue, not only as a study of it at the theoretical (philosophical) level but also from the perspective of developing practical actions that can change the situation in order to secure the future from dispersion and loss of Ukrainian identity.

Wizja przyszłości nie jest jasna dla Ukraińców. Jednak pomimo wyzwań nie należy tracić rozwagi w odniesieniu do perspektyw, które zafunkcjonują w powo-jennym świecie. Wojna wywołała wiele problemów, do których należy także zaliczyć utratę kapitału ludzkiego i edukacyjnego z powodu masowych wyjazdów obywateli Ukrainy za granicę. Na większą uwagę zasługuje kategoria edukacyjna migrantów, w skład której wchodzą uczniowie, studenci, nauczyciele, naukowcy itp. Ta kategoria obywateli Ukrainy jest istotna dla dalszego istnienia tożsamości ukraińskiej. Jest ona także wyrazem narodu, gwarancją jego dalszego dobrobytu. Ukraina obecnie traci ka-pitał edukacyjny nie tylko z powodu okoliczności zewnętrznych, ale także z powodu desynchronizacji wartości obywateli oraz formalizmu działań instytucji państwowych. Patetyczne deklaracje i apele odwołujące się do zrozumienia zaistniałej sytuacji nie są wystarczającym argumentem, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę naturalną skłon-ność człowieka do poszukiwań bardziej zoptymalizowanego i komfortowego środowiska dla realizacji swoich celów życiowych. Dlatego też należy zwrócić uwagę na tę kwestię nie tylko w kontekście jej badania na poziomie teoretycznym (filozoficznym), ale także z perspektywy wypracowania praktycznych działań, które mogą zmienić sytuację, aby zabezpieczyć przyszłość przed rozproszeniem i utratą tożsamości ukraińskiej.